Mijn vader is een documentaire maker en mijn grootvader een graficus. Vanuit mijn vroege jeugd ben ik daardoor met stilstaand en bewegend beeld in contact gekomen. Mijn interesse in fotografie dateert dan ook uit mijn jonge jaren. Door deze achtergrond heb ik een heldere kijk op het medium ontwikkeld en kun je grafische stijlelementen terugvinden in mijn werk.

Ik streef naar een inclusieve samenleving. Mensen die op de een of andere manier onbewust of bewust uitgesloten worden wil ik zichtbaar maken. Ik ben niet geïnteresseerd in de extremen, grote contrasten tussen zwart en wit, ik voel mij goed bij een rijk scala aan grijstinten.

Ik zie mijzelf als een beschouwer, ik zie, ik voel. Ik stel vragen aan mijzelf en anderen. Daarbij doe ik uitgebreid onderzoek naar het onderwerp. Mijn persoonlijke mening kun je terug vinden in de beelden die ik maak.

Met mijn fotografie wil ik het onderwerp in beeld brengen, mensen bewust maken van de situatie zoals die zich voordoet. Dat kan zijn vanuit een veel gebruikte term, zoals Hardwerkende Nederlander of een groep mensen die niet veel aandacht krijg zoals mijn project van mensen met NAH. Ook heb ik een project gemaakt over Groningen, de gaswinning en het gevolg voor het landschap. De onderwerpen lenen zich goed voor een documentaire benadering en portret fotografie. Hier ligt dan ook mijn interesse en mijn werkmethode.

Mijn missie, verhalen vertellen, met mensen over hun leven. Het doel; verschillende groepen met elkaar verbinden. Gezicht geven aan mensen waar over gesproken wordt, mensen die over het hoofd gezien worden. Ik werk vanuit mijn hart, met mijn verstand, vaardigheden en creativiteit aan een ge├źngageerd portfolio.

Boris Schmidt
augustus 2019

You may also like

Back to Top